තුන්වන පරිච්ඡේදය: උච්චතම අවස්ථාව සහ අඳුරු සොයාගැනීම

වැස්සේ රෞද්‍ර හඬ සිරිවර්ධන මන්දිරයේ පැරණි බිත්ති සිපගනිමින් දෝංකාර දුන්නේය. ජනේල වීදුරු මත වැදී බිඳී යන වැහි බිඳු, මාරාන්තික රිද්මයකට තට්ටු කරන ඇඟිලි තුඩු වැනිය. රහස් පරීක්ෂක රණසිංහ කාමරයේ කෙළවරක තිබූ අඳුරු ලී මේසය අසල හිඳගත්තේය. ඔහුගේ දෑත් වෙවුලමින් තිබුණද, ඔහුගේ මනස තියුණු කඩුවක් මෙන් ක්‍රියාත්මක විය. මේසය මත තිබුණේ මියගිය මිනිසාගේ සාක්කුවෙන් සොයාගත්, තමාගේම දිනචරියාව අකුරක් නෑර සටහන් කර තිබූ ඒ අද්භූත කළු පොතයි.

ඔහු කාමරයේ තිබූ පැරණි ලාම්පුව දැල්වීය. එහි කහ පැහැති අඳුරු ආලෝකය පිටු මත පතිත වන විට, සටහන් පොතේ තිබූ අමුතු සංකේත සහ අංක පේළි වඩාත් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට විය. ඒවා සාමාන්‍ය අකුරු නොවීය. එය එක්තරා ආකාරයක සංකීර්ණ රහස් කේත ක්‍රමයක් (Cipher) විය. රණසිංහ ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තේය. ඔහුගේ නාසයට දැනුණේ පැරණි කඩදාසිවලින් නිකුත් වන පුස් ගඳ සහ මේසය මත තිබූ ලී ඔප දැමූ තෙල්වල සුවඳයි. ඒ සුවඳ ඔහුට ඔහුගේ පැරණි පොලිස් විමර්ශන කාමරය මතක් කර දුන්නේය. නමුත් අද, ඔහු විමර්ශනය කරන්නේ වෙනත් අයෙකුගේ මරණයක් නොවේ; ඔහු විමර්ශනය කරන්නේ තමාගේම මරණයේ පෙරහුරුවයි.

"මේක නිකම්ම ලියපු එකක් වෙන්න බැහැ," රණසිංහ තමන්ටම මුමුණා ගත්තේය. ඔහු පොතේ මුල් පිටු කිහිපය පෙරළා බැලීය. එහි ලියා තිබූ දින වකවානු සියල්ල ඔහුගේ ජීවිතයේ වැදගත්ම සන්ධිස්ථාන හා බැඳී තිබුණි. ඔහුගේ පළමු සාර්ථක අපරාධ විමර්ශනය සිදු වූ දිනය, ඔහුගේ බිරිඳ අකාලයේ මියගිය අඳුරු රාත්‍රිය, සහ ඔහු විශ්‍රාම යාමට තීරණය කළ දිනය පවා එහි සටහන්ව තිබුණි. ඒ සෑම දිනකම අගින් අමුතු සංඛ්‍යාත්මක කේතයක් ලියා තිබුණි. උදාහරණයක් ලෙස, '12-04-B-9' වැනි සංකේතයන්ය.

ඔහු තම සාක්කුවෙන් පෑනක් සහ කුඩා කොළ කැබැල්ලක් ගෙන ඒවා විශ්ලේෂණය කිරීමට පටන් ගත්තේය. "B යනු පොත (Book) විය හැකියි. 9 යනු පිටුව (Page) විය හැකියි," ඔහු සිතුවේය. නමුත් කුමන පොතද? හදිසියේම ඔහුගේ නෙත ගැටුණේ මේසය මත තිබූ පැරණි බයිබලය දෙසටයි. එහි කවරයේ තිබූ රන්වන් පැහැති අකුරු දූවිල්ලෙන් වැසී තිබුණි. ඔහු වහාම බයිබලය අතට ගෙන එහි නවවන පිටුව පෙරළුවේය. එහි දොළොස්වන පේළියේ හතරවන වචනය ඔහු සොයා ගත්තේය. එය 'ද්‍රෝහියා' (Betrayer) යන්නයි.

රණසිංහගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. ඔහුගේ නළලෙන් සීතල දහඩිය බිඳු කඩා හැලුණි. ඔහු ඊළඟ කේතය විශ්ලේෂණය කළේය. '05-18-M-140'. ඔහු මන්දිරයේ පුස්තකාලයෙන් හමු වූ පැරණි නීති පොතක් (Manual) ගෙන එහි 140 වන පිටුවේ 18 වන පේළියේ පස්වන වචනය බැලීය. එය 'කැඩපත' (Mirror) යන්නයි. මේ ආකාරයට ඔහු කේත එකින් එක ලිහා ගත්තේය. වචන එකතු වී සම්පූර්ණ වාක්‍යයක් නිර්මාණය වන විට ඔහුගේ මුළු සිරුරම ගල් ගැසී ගියේය.

කේතයෙන් කියැවුණේ මෙවැන්නකි: "කැඩපත පිටුපස සිටින්නේ සැබෑ සතුරා නොවේ. ඔබ දකින රූපය ඔබව රවටනු ඇත. ද්විත්ව රූපය මියගිය පසු, සැබෑ රණසිංහ ඔහුගේම සොහොන් ගැබට පිවිසෙනු ඇත. සැලසුම ක්‍රියාත්මකයි. අවසාන ගොදුර සූදානම්."

රණසිංහ අසුනෙන් නැගිට්ටේය. ඔහුගේ මනස තුළ සැකය සහ භීතිය එකට කැටි විය. "කවුද මේක සැලසුම් කළේ? මාව මෙතනට ගෙන්වා ගත්තේ කවුද?" ඔහු කාමරය පුරා ඇවිදින්නට විය. කාමරයේ බිත්තිවල එල්ලා තිබූ පැරණි සිතුවම්වල සිටි මිනිසුන්ගේ දෑස් තමා දෙස බලා සිටින්නාක් මෙන් ඔහුට දැනුණි. ඔහු නැවතත් මේසය වෙත පැමිණ සටහන් පොතේ අවසාන පිටුව දෙස බැලීය. එහි රතු පැහැති තීන්තෙන් ලියා තිබූ නමක් විය. එය කියවූ සැණින් රණසිංහගේ දෙපා පණ නැති වී ගියේය. එහි ලියා තිබුණේ ඔහුගේ පෞද්ගලික සහකරු සහ වසර ගණනාවක් තමා සමඟ විශ්වාසවන්තව කටයුතු කළ මිතුරා වන 'සෙනවිරත්න' යන නමය.

"නැහැ, ඒක වෙන්න බැහැ! සෙනවිරත්න මීට වසරකට පෙර රිය අනතුරකින් මියගියා!" රණසිංහ කෑගැසුවේය. නමුත් සටහන් පොතේ තිබූ අත් අකුරු සෙනවිරත්නගේම බව ඔහුට හොඳටම විශ්වාස විය. සෙනවිරත්නගේ අත් අකුරුවල ඇති විශේෂිත 'ස' යන්න සහ 'ර' යන්න ලියන ආකාරය ඔහුට කිසිදා අමතක කළ නොහැක. එයින් අදහස් කරන්නේ සෙනවිරත්න තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බවද? නැතහොත් ඔහුගේ මරණයද වෙනත් අයෙකු විසින් කරන ලද රංගනයක් පමණක්ද?

හරියටම ඒ මොහොතේ, කාමරය තුළ තිබූ දැවැන්ත ඔරලෝසුව රාත්‍රී දොළහ වැදීමට පටන් ගත්තේය. 'ටොං... ටොං... ටොං...' ඒ බියකරු ශබ්දය මුළු මන්දිරය පුරාම දෝංකාර දුන්නේය. අවසාන සීනු හඬත් සමඟම, කාමරයේ දොර ඉබේම වැසී ගිය අතර එහි බෝල්ට්ටුව වැටෙන හඬ 'ක්ලික්' ගා ඇසුණි.

රණසිංහ වහාම දොර දෙසට දිව ගොස් එය ඇරීමට උත්සාහ කළේය. නමුත් දොර සවිමත් ලෝහයකින් නිමවා තිබූ අතර එය පිටතින් අගුළු දමා තිබුණි. "කවුද එතන? දොර ඇරපන්!" ඔහු දොරට තට්ටු කරමින් කෑගැසුවේය. නමුත් පිළිතුරක් ලැබුණේ නැත.

හදිසියේම, කාමරයේ කෙළවරක තිබූ කැඩපත සෙමින් දෙපසට වන්නට විය. එය පිටුපස සැඟවුණු රහස් කුටියක් තිබූ අතර, එහි රතු පැහැති කුඩා ආලෝකයක් දැල්වෙමින් තිබුණි. රණසිංහ පරීක්ෂාකාරීව ඒ දෙසට ළඟා විය. එහි තිබුණේ පරිගණක තිරයක් සහ ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍රයකි. තිරය මත අකුරු කිහිපයක් දර්ශනය විය.

"පිළිගන්නවා රණසිංහ, ඔයාගේ අවසාන නවාතැන්පොළට."

ඉන්පසු ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍රයෙන් යාන්ත්‍රික, වෙනස් කරන ලද කටහඬක් ඇසෙන්නට විය. "ඔබ ඉතා දක්ෂයි රණසිංහ. මම හිතුවට වඩා වේගයෙන් ඔබ කේතය විසඳුවා. නමුත් දැන් ඒකෙන් ඇති වැඩක් නැහැ. ඔබ විශ්වාස කළ සෑම දෙයක්ම බොරුවක්. ඔබේ මිතුරන්, ඔබේ මතකයන්, පවා මේ මන්දිරය... මේ සියල්ල ඔබ වෙනුවෙන්ම තැනූ උගුලක් පමණයි."

"උඹ කවුද? ඇයි මට මෙහෙම කරන්නේ?" රණසිංහ කෝපයෙන් ඇසුවේය.

"මම කවුද කියන එක වැදගත් නැහැ. වැදගත් වෙන්නේ ඔබ දැන් මගේ පාලනයේ සිටින බවයි. ඔබ මරා දැමූ ඒ මිනිසා මතකද? ඔහු වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, ඔබ වෙනුවෙන්ම නිර්මාණය කළ ද්විත්ව නළුවෙක් (Decoy). දැන් මේ කාමරයේ ඇති විෂ වායු පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඔබට ජීවත් වීමට ඇත්තේ විනාඩි දහයක් පමණයි. ඔබේ දක්ෂතාවයෙන් මෙයින් බේරෙන්න පුළුවන්ද කියා අපි බලමු," කටහඬ පැවසීය.

කාමරයේ ඉහළ සිදුරුවලින් ලා කොළ පැහැති විෂ වායුවක් සෙමින් පිට වන්නට විය. එහි සැර සුවඳ රණසිංහගේ උගුර සහ ඇස් දැවිල්ල කරන්නට විය. ඔහු වටපිට බැලුවේ බේරීමට මගක් සොයමිනි. ඔහුගේ පෙනහළු වාතය සඳහා පොරබදන්නට විය. කාලය වේගයෙන් ගෙවී යමින් තිබුණි. තමා මෙතෙක් විශ්වාස කළ සමීපතමයන් තමාට ද්‍රෝහි වී ඇති බව වටහා ගත් රණසිංහ, තම ජීවිතයේ මුහුණ දුන් දරුණුතම සහ මාරාන්තිකම තර්ජනයට මුහුණ දෙමින් සිටියේය.